 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
Vakantie Duitsland
 Kras
Kras vakantie Duitsland Kras Vakanties  Zoekvakantiehuis
Vakantiehuizen Duitsland! Zoekvakantiehuis.nl  Landal
Landal vakantieparken Landal GreenParks  Vrij uit
Veel vakanties Duitsland Vrij uit  Center Parcs
Vakantieparken in Duitsland Center Parcs  De jong Intra
De Jong Intra Vakantie De Jong Intra  Pharos
Reizen en vakantie Duitsland Pharos - Anwb  Vakantieparken.nl
Alle vakantieparken in Duitsland! Vakantieparken Duitsland  |
Tijdperk Schröder
Op buitenlands politiek terrein bleef de nieuwe regering Schröder de lijn van Kohl volgen, en werden de banden met 
In juni 1999 presenteerde de regering-Schröder een zeer ingrijpend bezuinigingsprogramma waarin voor circa DM 30 miljard zou worden bezuinigd. Op 23 mei 1999 werd Johannes Rau van de SPD tot de nieuwe Bondspresident gekozen en in de zomer van dat jaar verhuisde de Bondsdag, inclusief 12.000 ambtenaren, naar 
De roodgroene regeringscoalitie onder leiding van bondskanselier Gerhard Schröder won de Duitse parlementsverkiezingen. De kiesgang makte de verwachtingen van een nek-aan-nek race waar. SPD en CDU/CSU kregen elk 38,5% van de stemmen. Schröder mag weer een nieuwe regering vormen, maar is door de kiezers gestraft voor zijn haperende economische beleid. De SPD verloor 2,4% en kwam uit op 251 zetels, net voldoende om de grootste fractie in de Bondsdag te leveren. Schröder werd daarmee afgerekend op de massale werkloosheid waar zijn regering te weinig tegen had ondernomen. Meer dan 4 miljoen Duitsers zochten op dat moment een baan.
Köhler kreeg 604 stemmen, één meer dan de vereiste absolute meerderheid. In totaal 1206 personen mochten bepalen wie tot 2009 het hoogste ambt van Duitsland bekleedt. Dat getal van 1206 is precies het dubbele van het aantal zetels in de volksvertegenwoordiging, de Bundestag. De 603 parlementariërs uit de Bondsdag vormen de ene helft van de Bondsvergadering. De overige 603 leden zijn een afspiegeling van de politieke verhoudingen in de deelstaten. Het gaat hierbij om premiers van de zestien deelstaten, afgevaardigden uit de regionale parlementen, ex-politici en bekende Duitsers. Hoewel hij sinds 1981 CDU-lid was, kreeg hij de reputatie vaak zakelijk en politiek onafhankelijk te handelen. De christen-democraten en liberalen bestempelden hem dan ook als ideale president voor alle Duitsers.