 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|
|
Vakantie Duitsland
 Kras
Kras vakantie Duitsland Kras Vakanties  Zoekvakantiehuis
Vakantiehuizen Duitsland! Zoekvakantiehuis.nl  Landal
Landal vakantieparken Landal GreenParks  Vrij uit
Veel vakanties Duitsland Vrij uit  Center Parcs
Vakantieparken in Duitsland Center Parcs  De jong Intra
De Jong Intra Vakantie De Jong Intra  Pharos
Reizen en vakantie Duitsland Pharos - Anwb  Vakantieparken.nl
Alle vakantieparken in Duitsland! Vakantieparken Duitsland  |
Literatuur in de Nazi tijd
Op 10 mei 1933 waren er in Duitsland boekverbrandingen. Er werden onder andere boeken van Heinrich Heine, Heinrich Mann en Erich Kästner verbrand. De Duitse literatuur werd zogenaamd 'gezuiverd' van onder andere joodse, socialistische en pacifistische schrijvers.
Ernst Wiechert (1887-1950) verbleef in 1938 enkele maanden in een concentratiekamp. Daarna schreef hij het boek 'Der Totenwald'. Dit boek verscheen pas na de oorlog. In de boeken van Ernst Wiechert zijn menselijkheid, gerechtigheid en verbondenheid met de natuur belangrijke thema's.
Andere oppositionele literatuur is de zogenaamde antifascistische verzetsliteratuur. Jan Petersen (1906-1969) is de bekendste vertegenwoordiger van deze stroming. Deze ondergrondliteratuur werd vooral door socialistische en communistische auteurs gedragen. De roman 'Unsere Straße' laat een goed beeld zien van de nationaal-socialistische terreur en van het verzet van de bewoners van een Berlijnse arbeiderswijk. Een andere schrijver uit deze stroming was Wolfgang Langhoff, hij schreef het gedicht/lied 'Die Moorsoldaten'. Dit gaat over zijn ervaringen in een concentratiekamp. Het 'Moorsoldaten-lied' werd in het strafkamp, waar Langhoff gevangen zat, tot een heimelijk kamplied.
Er waren ook schrijvers die achter het nationaal-socialisme stonden. Deze schrijvers schreven boeken over het antisemitisme, de verheerlijking van het Germaanse ras en de verheerlijking van de oorlog. In belangrijke rol in deze literatuur speelt de Heimatdichtung. Deze gaat over de Duitse mens op de Duitse grond (Boden), wiens bloed zuiver gebleven is. Deze literatuur noemt men 'Blut und Boden-literatuur' (Blubo-Dichtung). Deze boeken hebben weinig met echte literatuur te maken.